Klarna staat onder druk. De Zweedse fintech ligt in meerdere landen onder vuur vanwege haar model voor achteraf betalen, ook wel buy now, pay later of BNPL genoemd. Toezichthouders, consumentenorganisaties, rechters en politici kijken steeds kritischer naar de vraag of achteraf betalen consumenten helpt, of juist te makkelijk verleidt tot schulden.

Toch raakt de discussie inmiddels aan iets groters dan Klarna alleen. Want zelfs als één aanbieder onder druk staat, betekent dat nog niet dat de vraag naar krediet of gespreid betalen verdwijnt. Juist daarom is Klarna een interessante testcase voor de toekomst van achteraf betalen in Europa.

Klarna is veel groter dan alleen achteraf betalen

Klarna is allang geen kleine fintech meer. Volgens de jaarresultaten over 2025 verwerkte het bedrijf een bruto handelsvolume van 127,9 miljard dollar, met 118 miljoen actieve gebruikers wereldwijd en 966.000 aangesloten merchants. De omzet kwam uit op 3,5 miljard dollar.

Die schaal laat zien waarom de discussie over Klarna relevant is. Achteraf betalen is inmiddels geen randverschijnsel meer in e-commerce, maar een structureel betaal- en kredietkanaal geworden. Daardoor is ook de maatschappelijke impact groter dan bij een klassieke niche-aanbieder.

Waarom achteraf betalen zo gevoelig ligt

Achteraf betalen klinkt voor veel consumenten aantrekkelijk. Je ontvangt eerst je bestelling en betaalt pas later. Volgens de AFM gaat het bij BNPL meestal om betalen binnen 14 of 30 dagen, in drie termijnen of via een uitgebreider gespreid krediet.

Juist die laagdrempeligheid is de kracht én de zwakte van het model. Het verlaagt de betaalfrictie bij online aankopen, maar maakt het ook makkelijker om aankopen te doen zonder direct de financiële consequenties te voelen. Daardoor groeit de zorg dat consumenten meerdere kleine verplichtingen opstapelen zonder volledig overzicht.

De AFM is daar duidelijk over: achteraf betalen brengt risico’s met zich mee en wordt in 2026 strenger gereguleerd. Het product wordt daardoor steeds nadrukkelijker behandeld als consumentenkrediet in plaats van als neutrale betaalmethode.

Kifid zette de toon in Nederland

De discussie kreeg in Nederland extra gewicht door twee uitspraken van Kifid op 2 april 2026. Daarin oordeelde de geschillencommissie dat Klarna in die zaken onvoldoende had onderbouwd dat het bedrijf had voldaan aan verplichtingen uit het consumentenkredietrecht. Volgens Kifid had Klarna onder meer een kredietwaardigheidstoets moeten uitvoeren voordat de overeenkomst voor achteraf betalen werd gesloten.

Die ernstige schending leidde in beide zaken tot vernietiging van de kredietovereenkomst. Daarmee vervielen met terugwerkende kracht de betaalverplichtingen van de betrokken consumenten.

Voor de markt was dat een belangrijk signaal. Het bevestigt dat achteraf betalen juridisch steeds minder wordt gezien als onschuldige betaalservice en steeds meer als kredietverstrekking met serieuze informatie- en zorgplichten.

Nieuwe Europese regels maken BNPL strenger

De richting van de regelgeving is inmiddels duidelijk. Op de website van de Europese Commissie staat dat kredietaanbieders consumenten vooraf duidelijke informatie moeten geven, de kredietwaardigheid moeten beoordelen en ruimte moeten bieden om een kredietovereenkomst binnen 14 dagen te annuleren. De nieuwe Europese richtlijn voor consumentenkrediet, Directive (EU) 2023/2225, zal vanaf 20 november 2026 van toepassing zijn.

Dat betekent dat aanbieders van achteraf betalen de komende periode meer moeten doen op het gebied van toetsing, transparantie en consumentbescherming. Voor bedrijven als Klarna is dat geen detail, maar een fundamentele verschuiving in hoe hun kernproduct juridisch wordt bekeken.

Klarna probeert het verhaal te verbreden

Tegelijk probeert Klarna zelf duidelijk te maken dat het meer wil zijn dan alleen BNPL. In de communicatie naar beleggers positioneert het bedrijf zich nadrukkelijk als een bredere betaal- en commercepartij. Het bedrijf wil groeien in debit, winkeldiensten, spaargeld en bredere betaaloplossingen.

Dat past in een logische strategie. Het imago van pure achteraf-betaalpartij is commercieel krachtig geweest, maar is nu ook een bron van reputatierisico. Hoe sterker BNPL onder vuur komt te liggen, hoe groter de noodzaak voor Klarna om te laten zien dat het bedrijf niet uitsluitend op uitgesteld betalen leunt.

Kritiek op Klarna is ook kritiek op een breder model

De belangrijkste vraag is daarom niet alleen of Klarna het goed of fout doet, maar wat deze kritiek zegt over het hele model van achteraf betalen. Want als consumenten online soepel willen afrekenen, webshops conversie willen verhogen en krediet traditioneel via banken of creditcards onder druk staat, dan blijft de economische behoefte aan dit soort oplossingen bestaan.

Precies dat bedoelt Klarna-ceo Sebastian Siemiatkowski wanneer hij zegt dat als Klarna zou verdwijnen, kredietverlening niet verdwijnt. Die uitspraak is in wezen een waarschuwing tegen te simpele conclusies. Het aanpakken van één speler lost niet automatisch het onderliggende consumentengedrag of de vraag naar laagdrempelig krediet op.

Markt wil gemak, toezichthouders willen remmen

Daarmee ontstaat een fundamentele spanning. De markt beloont eenvoud, snelheid en lage drempels. Toezichthouders willen juist meer controle, meer remmen en meer bescherming voor kwetsbare groepen. Die twee logica’s botsen onvermijdelijk.

Voor BNPL-aanbieders betekent dat dat groei niet langer alleen draait om gebruiksgemak en merchant-aansluiting, maar ook om naleving, risicobeheersing en de vraag of het model maatschappelijk verdedigbaar blijft.

Klarna staat niet alleen onder operationele, maar ook onder reputatiedruk

De discussie raakt ook het vertrouwen in het merk. Achteraf betalen is in hoge mate een product van vertrouwen. De consument moet geloven dat de dienst veilig, duidelijk en beheersbaar is. Zodra onduidelijkheid ontstaat over incassokosten, krediettoetsen of de werkelijke aard van het product, raakt dat direct de legitimiteit van het model.

Juist daarom zijn de uitspraken van toezichthouders en geschilleninstanties zo belangrijk. Ze raken niet alleen individuele dossiers, maar ook het bredere vertrouwen in achteraf betalen als betaalvorm.

Wat betekent dit voor de toekomst van achteraf betalen?

De bredere conclusie is dat achteraf betalen niet verdwijnt, maar wel volwassen moet worden. De tijd waarin BNPL vooral werd neergezet als frictieloze betaaloplossing loopt af. Toezicht, juridische kwalificatie en kredietwaardigheidstoetsen maken het model zwaarder, maar waarschijnlijk ook duurzamer.

Voor Klarna betekent dit dat het bedrijf in een overgangsfase zit. Het moet bewijzen dat het niet alleen snel en slim kan groeien, maar ook dat het een verantwoord kredietbedrijf kan zijn in een markt waar de tolerantie voor grijze zones snel afneemt.

Voor de sector als geheel geldt iets vergelijkbaars. De vraag naar krediet en flexibiliteit bij betalen verdwijnt niet. Maar aanbieders zullen veel beter moeten laten zien waar betaalgemak ophoudt en kredietverstrekking begint.

Aanleiding voor dit artikel was een publicatie in het FD, aangevuld met informatie van Klarna, Kifid, de AFM en de Europese Commissie.